A333.2

 Continuation:

Kant uses the term "game" to describe these processes, likening it to a kind of game. Here in the game, the process takes place in a certain order, based on a certain sequence.

According to the philosopher, the game has no practical purpose. So, even if someone on the sidelines has the opportunity to use it to win, in essence, the game is not based on a practical goal.

Thus, in exchange for beauty as a game, man's spiritual forces do not have a specific desire.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A333.1

 Ardı:

Kant bu prosesləri izah edəndə “oyun” ifadəsindən istifadə edir, bunu bir növ oyuna bənzədir. Burada oyun, proses müəyyən bir ardıcıllıq əsasında, müəyyən bir qaydada baş vermiş olur. 

Filosofa görə, oyun heç bir praktiki məqsədi daşımır. Belə ki, qıraqdakı kimlərsə ondan qazanmaq üçün istifadə etmək imkanına malik olsalar da mahiyyətinə görə oyun praktiki məqsəd üzərində qurulmur. 

Beləliklə, oyun kimi gözəllik müqabilində də insanın mənəvi qüvvələri konkret təmənna güdmürlər.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A332.2

 Continuation:

According to Kant, if his belief in something beautiful is gratuitous, then he does not attach the form or appearance of the object to any purpose. This means that beauty is a pointless expediency.

This begs the question: how does objective beauty evoke joy and pleasure in a person?

The philosopher answers that objective beauty revives the spiritual forces of man, such as thought, thought, and emotion, in such a way that they begin to enjoy them as free forces, regardless of their purpose.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A332.1

 Ardı:

Kantın gəldiyi nəticəyə görə, əgər gözəl bir şeyə inasının münasibəti təmənnasızdırsa, deməli, o, həmin nəsnənin formasını, görünüşünü heç bir məqsədə bağlamır. Bu isə o deməkdir ki, gözəllik məqsədsiz məqsədəuyğunluqdur.

Burada belə bir sual yaranır: obyektiv gözəllik necə olur ki, insanda sevinc, həzz, bəyənti oyadır?

Filosof belə cavab verir ki, obyektiv gözəllik insanın düşüncə, təfəkkür, duyğu və s. kimi mənəvi qüvvələrini elə canlandırır ki, onlar heç bir məqsədddən asılı olmadan azad qüvvələr olaraq həzz almağa başlayırlar.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A331.2

 Continuation:

Thus, Kant put forward the idea that the attitude to beauty is free and objective.

Although this approach is not generally new in terms of ancient Eastern teachings, according to philosophical researchers, Kant's position has a specific side.

According to Kant, because man considers an object beautiful for free, he believes that this object is beautiful for everyone. Because a person considers true beauty to be absolutely beautiful, he wants others to get acquainted with this beauty.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A331.1

 Ardı:

Beləliklə, Kant gözəlliyə münasibətin təmənnasız, obyektiv olduğu ideyasını irəli sürmüşdür. 

Bu yanaşma qədim Şərq təlimləri baxımından ümumilikdə yenilik olmasa da filosof tədqiqatçılara görə, Kantın mövqeyinin spesifik tərəfi vardır. 

Kanta görə, insan nəsnəni təmənnasız olaraq gözəl saydığından ötrü hesab edirik ki, həmin obyekt hamı üçün gözəldir. Çünki, insan həqiqi gözəlliyi mütləq gözəl hesab etdiyi üçün başqalarının da bu gözəlliklə tanış olmasını arzulayır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A330.2

 Continuation:

Here we remember Kant's approach to objectivity.

According to the philosopher, man moves towards objectivity with his thoughts and approaches to beauty. In other words, a person presents what he considers beautiful as if that object, event, process is beautiful for everyone, and everyone should enjoy that beauty.

According to Kant, in this situation, at the root of a person's self-righteousness and self-confidence is the gratuitous attitude to beauty. He simply believes in that beauty.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A330.1

 Ardı:

Burada Kantın obyektivlik barədə yanaşması yada düşür. 

Filosofun fikrincə insan gözəllik barədə fikirləri və yanaşmaları ilə obyektivliyə doğru hərəkət edir. Başqa sözlə insan gözəl hesab etdiyini elə təqdim edir ki,  sanki həmin nəsnə, hadisə, proses hamı üçün gözəldir və hamı həmin gözəllikdən həzz almalıdır.

Kanta görə, bu vəziyyətdə insanın özünü haqlı saymasının, özünə inamının kökündə  gözəlliyə münasibətinin təmənnasızlığı dayanır. O, sadəcə həmin gözəlliyə inanır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A329.2

 Continuation:

It is noted that we have different desires and needs. As we meet those needs, we enjoy them. One need we have is not or may not be a need for another. Thus, something or an issue that we consider good is limited to us, as well as to those who has need like us.

However, when a person decides that something is beautiful, he usually judges it as if he believes that it is beautiful for everyone.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A329.1

 Ardı:

Qeyd ounur ki, bizim müxtəlif istək və ehtiyaclarımız vardır. Biz həmin ehtiyaclarımızı ödədikcə onlardan həzz alırıq. Bizdə olan bir tələbat isə başqası üçün ehtiyac deyildir və ya olmaya da bilər. Beləliklə, yaxşı saydığımız bir şey və ya məsələ bizim, həmçinin gərəyi bizimkindən olanların çərçivəsi ilə məhdudlaşır. 

Halbuki insan adətən bir şeyin gözəl olması haqqında hökm yürüdəndə elə mühakimə sürür ki, sanki həmin predmetin hamı üçün gözəl olmasına inanır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A328.2

 Continuation:

One of the interesting aspects of Kant's philosophy is the difference between the good and the beautiful.

The philosopher distinguishes good objects from beautiful objects from the point of view of expediency. An example is that the expediency of a good river bridge is its ease of use, its suitability for high-capacity targets. So that is the better when the bridge allows to achieve this goal.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A328.1

 Ardı:

Kant fəlsəfəsinin maraqlı məsələlərindən bir istiqaməti də yaxşı olanlarla gözəl olanların fərqi barədədir.

Filosof məqsədəuyğunluq nöqteyi nəzərindən yaxşı nəsnələri gözəl nəsnələrdən ayırır. Belə bir misal göstərmək olar ki, yaxşı bir çay körpüsünün məqsədəuyğunluğu ondan rahat istifadə, onun yüksək ötürücülük hədəflərinə uyğunluğudur. Belə ki, körpü bu hədəfə nə qədər tam nail olmağa imkan verirsə o qədər yaxşıdır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A327.2

 Continuation:

This means that when a person sees an object or event as expedient, he experiences aesthetic feelings and experiences the event aesthetically.

Thus, it shows that the ability of human consciousness to make reflective judgments plays a role in the formation of its aesthetic sensitivity, that is, pleasure.

Through the ability to make reflective judgments, one does not even worry about events and processes that cannot comprehend. In this case, the unknown is often approached as if it is always possible to solve that problem.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A327.1

 Ardı:

Deməli, insan hər hansı bir nəsnəyə, hadisəyə məqsədəuyğunluq kimi tamaşa edəndə estetik hisslər keçirir, olayı estetik cəhətdən yaşayır. 

Beləliklə, bu göstərir ki, insan bilincinin reflektləşdirici hökm yürütmək bacarığı onun estetik həssaslığının, yəni həzzinin yaranmasında rolu vardır.

Reflektləşdirici hökm yürütmək bacarığı vasitəsilə insan hətta dərk edə bilmədiyi hadisə və proseslərdən narahat olmur. Bu halda məchul məsələyə çox zaman elə yanaşır ki, sanki bu müəmmanı həmişə çözmək mümkündür. 

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A326.2

 Continuation:

We can summarize these approaches in such a way that the following are characteristic of aesthetic perception:

- To understand the appearance, more precisely, the form, the consciousness of the event.

- Do not limit what is perceived to any concept. Because when a person looks at it and says, "This is a tree," and if he is satisfied with that, then there is no aesthetic perception. Thus, in aesthetic perception, the process is more meaningful.

- Finally, when a person sees the order in the form of an event, his aesthetic perception is consistent with his ability to understand, and as a result he enjoys it.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A326.1

 Ardı:

Bu yanaşmaları belə ümumiləşdirə bilərik ki, estetik qavrayış üçün aşağıdakılar xarakterikdir: 

- Hadisənin görünüşünü, daha dəqiq, formasını, bilintisini qavramaq.

- Qavranılanları heç bir anlayışla məhdudlaşdırmamaq. Çünki, insan baxıb, deyəndə ki, “bu ağacdır” və bununla kifayətlənərsə bu zaman estetik qavrayış baş vermir. Belə ki, estetik qavrayışda proses daha çox necəliyi ilə anlam daşıyır.

- Nəhayət, insanın estetik qavrayışı hadisənin formasındakı nizamı, görəndə, onun anlamaq bacarığı ilə uyğunluğunu duyur ki, nəticədə bundan həzz alır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A325.2

 Continuation:

According to the philosopher, the example of this plane tree can be approached from another perspective.

Man is watching the plane tree. However, he does not think that it is a tree or a plane tree. The spectator usually thinks of the image of the tree, the arrangement of its branches, and its curvature. In particular, it does not cover all separately, but all at once. So he enjoys this scene.

Kant calls this pleasure aesthetic pleasure, liking. Performance in this way is called aesthetic perception.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A325.1

 Ardı:

Filosofa görə, həmin çinar misalına başqa prizmadan da yanaşmaq olar. 

İnsan çinara tamaşa edir. Lakin, düşüncəsində nə onun ağac olması, nə də çinar olması deyildir. Tamaşa edən kəs adətən bu halda ağacın obrazını, budaqlarının sıralanmasını, əyrisini-düzünü düşünür. Xüsusən də ayrı-ayrı deyil, hamısını birdən əhatə edir. Beləliklə, o, məhz bu mənzərədən həzz alır. 

Kant bu həzzi estetik həzz, bəyənti adlandırır. Bu tərzdə tamaşa etməyə isə estetik qavrayış deyir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A324.2

 Continuation:

Kant, on the other hand, has a slightly different position on this issue.

According to the philosopher, for example, there is a plane tree in front of us. The plane tree is concrete. At this point we say: this (alone) is the tree (common).

So, at that moment, we think, that is, we deal with knowledge, with the process of understanding. We come to the conclusion that if the object we see is a tree or a plane tree due to certain characteristics, then in its essence there are features that make a tree a tree (general) and a plane tree a plane tree (single).

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant

A324.1

 Ardı:

Kant isə bu mətləblə bağlı br qədər fərqli mövqeyə malikdir. 

Filosofa görə, məsələn, qarşımızda çinar durub. Çinar konkretdir (təkdir). Bu məqamda deyirik: bu (tək), ağacdır (ümumi). 

Beləliklə, həmin anda biz düşünürük, yəni bilim ilə, anlamaq prosesi ilə məşğul oluruq. Nəticəyə gəlirik ki, gördüyümüz nəsnə filan xüsusiyyətlərə görə ağacdırsa, çinardısa, deməli, onun mahiyyətində ağacı ağac (ümumi), çinarı da çinar edən (tək) cəhətlər mövcuddur.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/%C4%B0mmanuel_Kant