A15.1

Ali ləzzətlər uca zəhmət zirvələrindədir. Bu zirvəni fəth etməkdən ötrü cılız ləzzət pillələrini zəhmətlə addamaq gərəkdir. Çiyində dünya istəklərilə yüklənmiş şələ ilə bu zirvəyə gedilməz.

A14.2

The human spirit, the human soul, has been built so that it will definitely love and incline to some values. Those values, targets, enthusiasm, loves calms and entertains the human spirit by emaciating or enlarging it. At this time, the way of bringing the soul and spirit to a more worthy address, the way to bring it to the endless ocean of flavors goes through healthy thinking, simple logic. This is the greatest benefit that the mind can give to a believer. Thus, the quality of wishes and flavors that the soul and spirit inclined is the main criterion for the use of the intellect.

A14.1

İnsan ruhu, qəlbi elə bina olunmuşdur ki, o, mütləq hansısa dəyər(lər)ə doğru meyillənəcək, sevdasını hansısa ünvan(lar)a salacaqdır. Həmin dəyərlər, hədəflər, həvəslər, məhəbbətlər ya insan ruhunu kiçiltməklə, ya da böyütməklə ovutur, əyləndirir. Bu zaman ruhu və qəlbi daha layiqli ünvana yönəltməklə böyütməyin, nəhayətsiz ləzzətlər ümmanına qovuşdurmağın yolu sağlam təfəkkürdən, sadə məntiqdən keçir. Ağlın inasana verə biləcəyi ən böyük fayda da məhz budur. Beləliklə, ruhun, qəlbin hansı keyfiyyətdə istək və ləzzətlərə meyillənməsi ağıldan faydalanmağın başlıca meyarıdir.

A13.2

Although the darkness of all other sciences is brighten from the material world, philosophy is darkness that sucks light from the spiritual sky. The root of all the other sciences that extend beyond eternity is fed from an endless philosophy. The name of this endless sky and the endless infinity of science is Allah!

A13.1

Bütün digər elmlərin qaranlıqları maddi aləmdən ziya alsa da fəlsəfə mənəvi səmadan nur əmən işığa təşnə zülmətdir. Qəddi sonsuzluğa uzanan bütün digər elmlərin kökü nəhayətsiz fəlsəfə ümmanından qidalanır. Elmin bu sonsuz səmasının və nəhayətsiz ümmanının ünvanı Allahdır!

A12.2

The mistakes that human beings perceive as true and deceive (confuse) in any matter do not end with the matter alone. This result becomes an element of his cognition (thinking), including his ability to make conclusions. In subsequent matters, this creates a layer between truth and his understanding (cognition). As a result, in subsequent matters man looks at the truth from that layer and his attitude toward truth is distorted by the flaws (errors) created by that layer. Thus, the greatest danger of mistakes and misinterpretation is deflection and damage of cognition (understanding). That is, until correcting one mistake (flow, error) deceives himself not once, but every time. This complicates the quest for truth and makes it an interesting and even dangerous entertainment (pastime).

A12.1

İnsanın hər hansı məsələdə aldanaraq (çaşqınlığa düşərək) həqiqət kimi qəbul etdiyi və inandığı yanlışlıqlar təkcə həmin məsələ ilə bitmir. Bu nəticə, onun idrakının, o cümlədən nəticə çıxarma qabiliyyətinin elementinə çevrilir. Sonrakı məsələlərdə bu, həqiqətlə onun idrakı arasında qat (pərdə) yaradır. Nəticədə insan, növbəti məsələlərdə həqiqətə həmin pərdədən baxır və onun həqiqətə münasibəti həmin pərdənin yaratdığı xəta qədərində təhrifə uğrayır. Beləliklə, hər hansı məsələyə yanlış baxışın və dərkin ən böyük təhlükəsi idrakın əyilməsi, zədələnməsidir. Yəni, aradan qalxmayana qədər bir xəta insanı bir dəfə deyil, hər dəfə aldadır. Bu isə, insanın həqiqət axtarışlarını mürəkkəbləşdirməklə yanaşı maraqlı və bir o qədər də təhlükəli əyləncəyə çevirir.

A11.2

Human science from the methodological point of view can claim the truths or his arguments only on the facts or evidence that he has previously been able to reveal. In this sense, the source of human science is its own part, meaning itself. That is, human science can build a building with only bricks that he cooks. However, in the original source these theorems are necessarily based on an axioms. Hence, how reliable the human science is, the first point that it is based is axiom, which does not know its full essence, can not explain it, but simply has to accept it (for example, the axiom of "point"). Thus, even though human science does not admit it, it is based on divine science, and needs it. This shows that, the “scientists” who denies the divine science or at least doubt it by clinging to human science do nothing, but deny themselves.

A11.1

Bəşəri elm metodoloji baxımdan özünün açdığı həqiqətləri və ya özünün sübutlarını yalnız və yalnız özünün əvvəllər aça bildiyi həqiqətlər və ya sübutları üzərində iddia edə bilir. Bu mənada bəşəri elmin mənbəyi özünün hissələridir, yəni özüdür. Yəni, bəşəri elm yalnız öz bişirdiyi kərpiclərlə özünə bina tikə bilir. Lakin, bu teoremlər ilkin mənbəyində mütləq hansısa bir aksiomatikaya möhtacdır. Deməli, bəşəri elm nə qədər etibarlı olsa da ilk söykəndiyi nöqtəaksiomatikadır, hansı ki heç cür nə onun tam mahiyyətini bilir, nə də tam izah edə bilir, sadəcə qəbul etmək məcburiyyətində qalır (məsələn, “nöqtə”nin aksiomatikası kimi). Deməli, bəşəri elm özü bunu etiraf etməsə də İlahi elməsöykənir, ona möhtacdır. Bu isə onu göstərir ki, guya, bəşəri elmdən yapışıb İlahi elmi inkar edən və ya ən yaxşı halda ona şübhə edən “elm adamları” özü özlərini inkar etməkdən başqa heç nə etmirlər.

A10.2

The boundaries of absolute science are infinite. The boundaries of human science are limited and constantly expanded. Human science can answer all the questions beyond its limits by saying "I do not know." This means that humanity's scientific truths can not deny the answer to these questions. Therefore, the claims of divine science are not an object of denial for human science, but an important challenge. Thus, as mankind moves toward the truth, the boundaries of human science are also approaching to infinity - to the boundaries of absolute science (divine science).

A10.1

Mütləq elmin sərhədləri sonsuzdur. Bəşəri elmin sərhədləri isə zamana görə məhduddur və daim genişlənir. Bəşəri elm öz hüdudlarından kənardakı bütün suallara ən çoxu “bilmirəm” deyə cavab verə bilir. Bu, o deməkdir ki, bəşəriyyətin aça bildiyi elmi həqiqətlər həmin suallara cavab iddialarını inkar etmək gücünə malik deyil. Ona görə də İlahi elmin iddiaları bəşəri elm üçün inkar obyekti deyil, mühüm bir çağırışdır. Beləliklə, bəşəriyyət mütləq həqiqətə doğru irəlilədikcə, bəşəri elmin sərhədləri də sonsuzluğa – mütləq elmin (İlahi elmin) sərhədlərinə doğru yaxınlaşır.

A9.2

In fact, for human impression of events and processes are more important than their essence. The human spirit has been built so that it is better to wait for the good than the good itself, and it is worse to wait for the bad itself. Therefore, the real satisfaction of the human soul depends not on the ability to improve events and processes, but on the ability to improve the attitude toward them.

A9.1

Həqiqətdə insan üçün hadisə və proseslərin özündən çox onların təəssüratı önəmlidir. İnsan ruhu elə bina olunmuşdur ki, yaxşını gözləmək, yaxşının özündən yaxşı, pisi gözləmək pisin özündən pisdir. Buna görə də insan ruhunun həqiqi məmnunluğu hadisə və prosesləri deyil, onlara olan münasibəti yaxşılaşdırmaq bacarığından asılıdır.

A8.2

Until the truth cames to light, it was hidden between the walls of the doubt’s palace. Often, the truth does not hurry to be declared, so that he can disclose the hypocrisy painted in color of truth. Here, the patient is the necessary weapon of truth. Patience is the only means that separating truth from hypocrisy in the doubt’s mighty.

As the great poet Mirza Alakbar Sabir said:

“When the time is shaken as a milk tube,

The fat separates from buttermilk.”

A8.1

Həqiqət üzə çıxana qədər şübhələr sarayının riya divarları arasında gizlənmişdir. Çox zaman o, bəyan olunmağa ona görə tələsmir ki, həqiqət rənginə boyanmış riyakarlığı da ifşa edə bilsin. Bu işdə həqiqətin zəruri silahı səbirdir. Səbir həqiqəti riyadan ayır etmək üçün şübhələr ümmanını duruldan yeganə vasitədir.

Dahi şair Mirzə Ələkbər Sabir demişkən:

“Çalxalandıqca, bulandıqca zaman nehrə kimi,

Yağı yağ üstə çıxır, ayranı ayranlıq olur.”

A7.2

Everyone keeps alive his soul in a palace that has built up with truth that he believes - some as prisoner, some freely. One is in dungeon, other one is in endless ocean. One’s servant is tyranny passion, other one’s is mind. One is intimate for every guest, other is coy darling. At the end of death, one’s joining is harm, other one’s is paradise.

A7.1

Hər bir kəs ruhunu inandığı həqiqətdən bina etmiş sarayda yaşadır - kimisi əsir kimi, kimisi azad. Biri zindanda, digəri sonsuz ümmandadır. Birinə xadim əmmarə nəfs, digərinə ağıldır. Biri hər mehmana məhrəm, digəri nazlı sənəmdir. Ölüm adlı nəhayətdə birinin vüsalı xusran, digərinin rizvandır.

A6.2

Always, kindness, charity, politeness and such kind of human values is presented in the shoulders of justice, by crushing it. Historically, mass community stupidly applauded that sly goodness in the trap of unfair “humanity”.

A6.1

Çox zaman mərhəmət, nəzakət, səxavət və bu kimi insani dəyərlər başqa bir ali bəşəri dəyərin  - ədalətin çiyinlərində, onu tapdalamaqla təqdim olunur. Tarixən, kütlə ədalətsiz “insanlığın” tələsində tarixin hiyləgər yaxşılıqlarını kütbeyinliklə alqışlamışdır.

A5.2

Author, the quality of his personality is not criteria for the truth and accuracy of the word. The criteria for the word is mind and logic. Important is what is said, not said by whom. The true is right even said by liar. Because, all true words different expression of whole truth.