A89.2

Continuation:
Aristotle was one of the first thinkers who denied the sophists. His work of "Refutation of sophists" is one of the most famous works written against the sophizm. Aristotle believes that the Sophists:
- use the plurality of words to extend the polemics unnecessarily;
- intentionally use long and incomprehensible sentences to confuse rival;
- try to make difficult for opponents by excite them.
(to be continued)

A89.1

Ardı:
Sofizmi inkar edən ilk mütəfəkkirlərdən biri Aristotel olmuşdur. Onun "Sofistlərin təkzib edilməsi" adlı əsəri Sofizmə qarşı yazılan ən tanınmış əsərlərdən biridir. Aristotel belə hesab edir ki, sofistlər:
- sözlərin çoxmənalı olmasından istifadə edərək polemikanı lüzumsuz uzadırlar;
- rəqibi çaşdırmaq üçün qəsdən uzun və anlaşılmayan cümlələr işlədirlər;
- qarşı tərəfi həyəcanlandırmaqla çətin duruma salmağa çalışırlar.
(ardı var)

A88.2

Continuation:
Sophists are relative to everything, including morals, and even to the essence of the concepts. According to these approaches, morals are directly related to the individual's interests and goals. It is believed that the attitude of an individual to moral values, to the issues of good and evil in society, is in harmony with his nature. Often, ethical norms adopted by community in society are contrary to individual beliefs about morality. According to the position of the sophists, the moral norms and traditions of society should be observed only for the sake of the image. As a result, it is normal for a person to have a different and contradictory personal and social value. (to be continued)

A88.1

Ardı:
Sofistlər hər şeyə, o cümlədən əxlaq münasibətlərinə, hətta anlayışların mahiyyətinə nisbi yanaşır. Bu yanaşmalara görə əxlaq bilavasitə fərdin maraqları, məqsədləri ilə bağlıdır. Hesab olunur ki, fərdin əxlaqi dəyərlərə, cəmiyyətdə xeyir və şər məsələlərinə münasibəti onun təbiətinə uyğundur. Çox zaman isə toplum tərəfindən cəmiyyətdə qəbul olunmuş əxlaq normaları əxlaq barədə fərdi təsəvvürlərlə ziddyyət təşkil edir. Sofistlərin mövqeyinə görə bu halda cəmiyyətin əxlaq normalarına, adət-ənənələrinə yalnız görüntü xatirinə əməl olunur, yaxud olunmalıdır. Nəticədə, insanın şəxsi və ictimai dəyərlərinin fərqli və ziddiyyətli olması normaldır. (ardı var)

A87.2

Continuation:
According to the surface logic of sophists (which can be said to be "one-sided"): "The thief does not want to take something that is bad, but only the good. Getting good things is a good job. So the thieves do good when they steal.” Or, “If the God is infinitely mighty, Is God able to create a stone so that he can not lift it?” and so on.
Thus, in debates, the sophists claim that the truth is not one, but rather. According to the sophist’s opinion, every idea, view, case is relative. In this regard, each of the plaintiffs who claim different opinions is right. As a result, there is as much truth as is human.
(to be continued)

A87.1

Ardı:
Sofistlərin səthi (buna “birtərəfli” də demək olar) məntiqinə görə: “Oğru pis olan bir şeyi götürmək istəməz, ancaq yaxşı şeyi götürər. Yaxşı şeyin əldə olunması isə yaxşı işdir. Deməli oğru oğurluq edərkən yaxşı iş görür.” Yaxud, “Allah hər şeyə qadirdirsə, o, elə bir daş yarada bilərmi ki, özünün də onu qaldırmağa gücü yetməsin?” və s.
Beləliklə, mübahisələrdə sofistlər öz məntiqlərini (sofizmlərini) əsaslandırmaq üçün həqiqətin bir deyil, çox olması iddiasını irəli sürürlər. Sofistlərin fikrincə istisnasız olaraq hər bir fikir, baxış, iddia nisbidir. Bu baxımdan, fərqli fikir söyləyən iddiaçıların hər biri haqlıdır. Nəticədə insan var olduğu qədər də həqiqət vardır.
(ardı var)

A86.2

Continuation:
However, the historic formation of sofism in the early period (about the V century BC) was related to those who were able to make beautiful speech and make logical judgments. These individuals were engaged in the philosophy of the knowledge, acquiring legal, political knowledges. In the initial period, "sophist" were referred to these individuals. Many of them were empowering their students to win the debates. Gradually, they left their philosophical knowledge and focused their skills on gaining victory in debates regardless of true. Thus, later, the concept of "sophist" was accepted as who tried to justify their seemingly logical, but deeply illogical and inaccurate arguments. (to be continued)

A86.1

Ardı:
Lakin, sofizmin ən ilkin dövrdə (təqribən e.ə. V əsr) tarixən formalaşması gözəl nitq söyləməyi və məntiqi mülahizələr irəli sürməyi bacaran adamlarla bağlı olmuşdur. Bu şəxslər hüquqi, siyasi biliklərə yiyələnməklə, həmin biliklərin fəlsəfəsi ilə məşğul olurdular. İlkin dövrdə “sofistlər” məhz həmin şəxslərə deyilirdi. Onların bir çoxu şagirdlərinə mübahisələrdə qalib gəlmək bacarıqlarını aşılayırdılar. Tədricən onlar fəlsəfi bilikdən ayrılaraq bacarıqlarını mübahisədə nəyin bahasına olursa olsun qalib gəlməyə yönəltdilər. Beləliklə, sonralar “sofist” anlayışı yanlış olduğunu bildiyi halda bilərəkdən üzdə məntiqi, dərində isə qeyri-məntiqi dəlillərlə fikrini əsaslandırmağa çalışan adamlara aid edildi. (ardı var)

A85.2

SOPHISTICS
The "sophistics" or "sophism" in Greek means the word "slander" (even meaning "wisdom"). The essence is to use the intricate thoughts and intriguing ideas in the conversation, in the argument, in the debate, to overcome the opposite. Supporters of sophistics are called "sophists." In the initial sense, sophistics has a negative meaning. Because, in opinions, to prefer complexity, but not simplicity, to express ideas tangled, but not lucid initially can only be considered as a negative character. (to be continued)

A85.1

SOFİSTİKA
“Sofistika” və ya “sofizm” yunan dilindən tərcümədə “söz hiyləgəri” (hətta “müdrik” anlamı da vardır) mənasını ifadə edir. Mahiyyəti söhbətdə, söz çəkişməsində, mübahisədə qarşı tərəfi dolaşdırmaq, nəticədə üstün gəlmək üçün mürəkkəb mülahizələrdən, dolaşıq fikirlərdən istifadə etməkdir. Sofizm tərəfdarları “sofistlər” adlanır. İlkin mənada sofistika mənfi anlam daşıyır. Çünki, mülahizələrdə sadəliyə deyil, mürəkkəbliyə üstünlük vermək, fikirləri səlis deyil, dolaşıq ifadə etmək ilkin olaraq yalnız mənfi xarakter kimi qiymətləndirilə bilər. (ardı var)

A84.2

Beauty does not appear only in triumph of the true over the false, triumph of the good over the bad, triumph of the power over the powerlessness, or triumph of the morality over the materiality. Beauty also manifests itself in the victory of true loyalty to the lie over the false loyality to the truth, or in the victory of bad inclined to the good over the good inclined to the bad. The open lie in the face of mute truth, the sincere roughness in the face of surface politeness is the hidden board of beauty. This beauty is the beauty of the truth, usually though painful. This is the beauty of the perfect harmony, from the hills to the nails, the beauty of the blameless creation.

A84.1

Gözəllik yalnız haqqın batil üzərində, yaxşının pis üzərində, qüdrətin acizlik üzərində,  mənəviyyatın maddiyyat üzərində zəfəri şəklində zühur etmir. Gözəllik həm də batilə həqiqi sədaqətin haqqa saxta sədaqət, yaxşıya meyilli pisin, pisə meyilli yaxşı müqabilində qələbəsində özünü göstərir. Açıq yalan lal həqiqət, səmimi kobudluq səthi nəzakət qarşısında gizli bir gözəllik tablosudur. Bu gözəllik, adətən acı da olsa həqiqətin gözəlliyidir. Bu gözəllik başdan-başa mükəmməl ahəngin, təpədən dırnağa qüsursuz yaradılışın gözəlliyidir.

A83.2

Continuation:
The interactions (inter-effects) between effected factors it further complicate the second feature.
Once again, it is proves that, while evaluating an event and process even at certain times:
- first of all, the claim about perfectness of this assessment is not true;
- second, if the limited defined area (both from time and space point of view) is identified all claims can be true only for that defined area.

A83.1

Ardı:
Təsir edən amillərin öz aralarındakı təqarşılıqlı təsirləri isə qeyd olunan ikinci  xüsusiyyəti daha da mürəkkəbləşdirir.
Qeyd olunanlar bir daha onu sübut edir ki, bir hadisə və prosesə hətta məlum zamanlar kəsimində qiymət verərkən:
- birincisi, bu qiymətləndirmənin kamil, tam doğru olması iddiasının özü doğru deyil;
- ikincisi, qiymətləndirmənin aparıldığı məhdud oblast (həm zaman, həm də məkan baxımından) səlis müəyyənləşərsə iddialar yalnız həmin oblast üçün doğru ola bilər.

A82.2

Continuation:
As you can see, the first three factors from theoretical point of view are estimable because of they belong to known times. Here the known times are past time and present time. However, although it can be evaluated from a theoretical or logical point of view, it is difficult to achieve that in practice. This is due to the next two features of that happened and occurring factors:
1. The number of these factors is numerous (or countless);
2. These factors, along with the impact on the measured event and the process, have impacts on each other.
(to be continued)