A255.2

 Continuation:

As can be seen from most sources, in the views of philosophers, the path to holiness and perfection is open not only to the chosen personalities, but also potentially to each person.

Man attains perfection when he is united with the highest infinity - Allah. In this case, man can be a source of true knowledge.

According to a number of philosophers, the center of gravity in this matter later gradually shifted from human to nature. Human began to be studied only as a part of it, as a material being.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A255.1

 Ardı:

Əksər mənbələrdə göründüyü kimi, filosofların görüşlərində yalnız seçilmiş şəxsiyyətlər deyil, potensial olaraq hər bir şəxs üçün müqəddəslik, kamillik yolu açıqdır.

İnsan məhz ali sonsuzluqla - Allahla vəhdətdə olduğu zaman kamilliyə yetişmiş olur. Bu halda insan həqiqi biliyin mənbəyi ola bilir.

Bir sıra fəlsəfə tədqiqatçılarına görə, sonralar bu məsələdə ağırlıq mərkəzi tədricən insandan təbiətə tərəf keçmişdir. İnsan yalnız onun bir hissəsi olaraq, maddi varlıq kimi tədqiq edilməyə başlanılmışdır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A254.2

 Continuation:

The following interesting views of some philosophers can be noted in terms of their attitude to the Absolute Truth, the primary causality:

According to M. Eckhart, Allah is in everything, but many do not know it, those who understand it know, therefore, man is more virtuous than other creatures.

The thinker thinks that if I understand Him directly, I am Him, and He is me.

According to Hegel, Allah is Allah only as He knows Himself, and His knowledge of Himself later is His self-awareness in human.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A254.1

 Ardı:

Mütləq Həqiqətə, ilkin səbəbiyyətə münasibətləri baxımından bəzi filosofların aşağıdakı maraqlı fikirlərini qeyd etmək olar: 

M.Ekxarta görə, Allah hər şeydədir, lakin bunu çoxu bilmir, bunu dərk edən bilir, buna görə də insan digər yaradılanlardan daha fəzilətlidir.

Mütəfəkkir belə hesab edir ki, mən Onu vasitəsiz dərk edirəmsə, Mən O oluram, O isə mən.

Hegelə görə isə Tanrı yalnız özünü tanıdığı qədər Tanrıdır, Onun özü haqqında biliyi daha sonra Onun insanda özünüdərkidir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A253.2

 Continuation:

It is possible to observe different directions in the aspect mentioned in the worldviews of religious philosophers.

For example:

 According to one approach, a person should follow the path he has been invited to follow and become spiritually pure, like the chosen ones;

 According to another approach, one must discover and possess the perfect person within himself through chosen personalities.

According to the followers of the first direction, only the chosen personalities are the bearers of divine mysteries. According to others, this supreme blessing or potential is given to every person, it is only necessary to understand it.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A253.1

 Ardı:

Din filosoflarının dünyagörüşlərində qeyd olunan aspektdə müxtəlif istiqamətlər müşahidə etmək mümkündür. 

Məsələn:

 bir yanaşmaya görə, insan seçilmiş şəxsiyyətlərə bənzəməklə onun dəvət etdiyi yolla gedib mənəvi saflığa çatmalı;

 başqa bir yanaşmaya görə, seçilmiş şəxsiyyətlər vasitəsilə öz içindəki kamil insanı kəşf etməli və ona sahib olmalıdır.

Birinci istiqamətin davamçılarına görə yalnız seçilmiş şəxsiyyətlər ilahi sirlərin daşıyıcısıdır. Digərlərinə görə isə bu ali nemət, yaxud potensial hər bir şəxsə verilmişdir, sadəcə bunu dərk etmək lazımdır.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A252.2

 Continuation:

This dualism is important for the spiritual progress of the followers of religion. So, on the one hand, there is a pure example ahead, a higher model of humanity. Following this example makes it easier to achieve spiritual purity from a practical point of view.

On the other hand, these chosen personalities, no matter how high their spiritual heights, are human in form and essence, they are one of them.

This feature shows that these examples are available against the background of the difficulties of the path to spiritual purity.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A252.1

 Ardı:

Qeyd etdiyimiz bu dualizm din ardıcıllarının mənəvi, ruhi tərəqqisi üçün mühüm əhəmiyyət kəsb edir. Belə ki, bir tərəfdən qarşıda pak nümunə, bir ali insanlıq modeli vardır. Həmin nümunəyə oxşamaqla ruhi paklığa praktiki baxımdan nail olmaq asanlaşır.

Digər tərəfdən isə həmin seçilmiş şəxsiyyətlər nə qədər uca mənəvi zirvədə qərar tutsalar da forma və mahiyyət etibarilə insandırlar, hamıdan biridirlər.

Bu xüsusiyyət mənəvi saflığa gedən yolun çətinlikləri fonunda həmin nümunələrin əlyetərli olmasını göstərir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A251.2

 Continuation:

According to the philosophy of religion, the leaders (prophets, imams, their true followers, etc.) who are presented by the absolute True have two important characteristics. These qualities complement their supreme, sacred nature. Thus:

- first, they are people who have chosen human qualities, who are superior to ordinary human beings, in other words, they give examples;

- secondly, no matter how high they are, they are human in form and essence, whoever they are.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A251.1

 Ardı:

Dinin fəlsəfəsinə görə mütləq Həqiqət tərəfindən təqdim edilən lider şəxsiyyətlər (peyğəmbərlər, imamlar, onların həqiqi tərəfdarları və s.) iki mühüm xüsusiyyəti özündə ehtiva edir. Həmin xüsusiyyətlər onların ali, müqəddəslik mahiyyətini tamamlayır. Beləliklə:

- birincisi, onlar seçilmiş insani keyfiyyətləri daşıyan, məqamları adi bəşər məqamlarından üstün olan şəxslərdir, başqa sözlə nümunələrdirlər;

- ikincisi, nə qədər ali məqam sahibi olsalar da forma və mahiyyət etibarilə insandırlar, hamıdan biridirlər.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A250.2

 Continuation:

Along with nature, human, who is a part of creation, is also a means of realizing the absolute truth, the primary causality.

All celestial religions consider human to be the embodiment of the first truth, the image that bears his face. At the same time, in these approaches, human is not only a means of reflecting the truth, but also the highest creation that expresses the truth. Because in the teaching of these schools, the whole of creation, even every little thing are the means of primary causality, expressing the Creator. Human is the highest model, the most obvious example of this mechanism.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A250.1

 Ardı:

Yaradılmışların bir hissəsi olan insan da təbiətlə yanaşı mütləq həqiqətin, ilkin səbəbiyyətin dərkinə aparan bir vasitədir. 

Bütün səmavi dinlər insanı ilk həqiqətin təcəssümü, onun sifətlərini daşıyan obrazı hesab edirlər. Eyni zamanda bu yanaşmalarda insan nəinki haqqı əks edən vasitədir, o, haqqı ifadə edən ən ali yaradılışdır. Çünki, bu məktəblərin təlimində bütün yaradılış aləmi, hətta hər bir kiçik əşya da ilkin səbəbiyyəti, Yaradanı ifadə edən vasitədir. İnsan isə bu mexanizmin ən ali modeli, ən bariz nümunəsidir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A249.2

 Continuation:

According to the philosopher, in human thought, the primary cause, that is, the Creator, is perceived as a single point. In fact, it is impossible to imagine the point. Because the point here is to imagine a being without dimension.

Therefore, in order to achieve this idea, it is accepted that He can only be understood in the form of a line (a set separated from a point).

In this sense, according to the schools of philosophy that advance this perception, the primary causality and the world of beings arising from it are in unity.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A249.1

 Ardı:

Filosofa görə, insan düşüncəsində ilkin səbəbiyyət, yəni Yaradan bir vahid nöqtə kimi qəbul edilir. Nöqtəni isə təsəvvür etmək əslində mümkün deyildir. Çünki, burada məsələ ölçüsü olmayan bir varlığı təsəvvür etməkdir. 

Ona görə də həmin təsəvvürə nail olmaq üçün Onun yalnız xətt (nöqtədən ayrılan çoxluq) şəklində dərk edilə biləcəyi qəbul edilmişdir.

Bu mənada sözügedən idrakı irəli sürən fəlsəfə məktəblərinə görə ilkin səbəbiyyət və ondan yaranan varlıq aləmi biri-birindən ayrılmazdırlar. 

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A248.2

 Continuation:

A group of schools of philosophy generally do not accept the dualism of the universe and primordial causation. According to their understanding, the entire universe is within the Creator and is in no way separate from him. He encompasses everything.

The 15th-century German philosopher Nikolai Kuzanli notes that the universe is a manifestation of God, just as the line is the opening of a point.

According to the philosopher:

 the universe was created in the image of the Creator;

 The Creator is in everything, in union with the universe;

 all creation is in the Creator.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A248.1

 Ardı:

Bir qrup fəlsəfə məktəbləri varlıq aləmi və ilkin səbəbiyyət dualizmini ümumiyyətlə qəbul etmir. Onların idrakına görə, bütün yaradılış aləmi Yaradanın içindədir, ondan heç bir mənada ayrı deyildir. O, hər şeyi əhatə edir.

XV əsr alman filosofu Nikolay Kuzanlı qeyd edir ki, xətt nöqtənin açılışı olduğu kimi kainat da Allahın təzahürüdür.

Filosofa görə:

 kainat Yaradanın surətində yaradılmışdır;

 Yaradan kainatla vəhdətdə var olmaqla hər bir şeydədir;

 bütün yaradılış da Yaradanın içindədir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A247.2

 Continuation:

According to those schools, the initial causality for this development, which began with creation, was not created. That initial causality is gradually flows…

Thus, the existence of three divisions in the universe is noted:

 Creator;

 ideas;

 separate things.

In philosophy, too, the initial causality is considered incomprehensible. The created are the symbols and means that bring us closer to His understanding. In this sense, it is by understanding the mysteries of the universe that one can near the Creator.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A247.1

 Ardı:

Həmin məktəblərə görə, yaradılışla başlayan bu inkişafda ilk səbəbiyyət özü yaradılmamışdır. Həmin ilk səbəbiyyət mərhələ-mərhələ axır… 

Beləliklə ki, varlıq aləmində üç bölmənin varlığı qeyd olunur:

 Yaradan;

 ideyalar;

 ayrı-ayrı şeylər. 

Fəlsəfədə də ilkin səbəbiyyətin özü dərk edilməz hesab edilir. Yaradılmışlar isə Onun dərkinə yaxınlaşdıran rəmzlər, vaitələrdir. Bu mənada ki, məhz varlıq aləminin sirləri dərk edilməklə Yaradana yaxınlaşmaq olar.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A246.2

 Continuation:

This line of diversification and development of knowledge and science, which continued in the Middle Ages, undoubtedly dates back to antiquity. It's just that it accelerated in the Middle Ages.

With the revelation of the last heavenly revelation, a clear and firm point of view was established in cognition, philosophy and the approach to truth. In medieval Western schools of philosophy, the development of the world was described as a circular motion that began with Allah and returned to Allah.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A246.1

 Ardı:

Orta əsrlərdə davam edən bilik və elm sahələrinin bu şaxələnmə və inkişaf xətti şübhəsiz ki, hələ ən qədim dövrlərdən öz başlanğıcnı götürmüşdü. Sadəcə bu, orta əsrlərdə daha da sürətləndi. 

Sonuncu səmavi vəhyin enməsi ilə idrakda, fəlsəfədə, həqiqətə yanaşmada aydın və möhkəm baxış bucağı bərqərar oldu. Orta əsr qərb fəlsəfə məktəblərində dünyanın inkişafı Allahdan başlayıb yenə Allaha qayıdan bir dairəvi hərəkət kimi izah edilmişdir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A245.2

 Continuation:

According to philosophers, celestial religions, especially in the Middle Ages:

- by being revealed;

- and rising to the level of the ruling ideology

divine revelation came to the fore in society.

Here the processes in nature and social relations were once again presented as an integral part of religion.

This is allowed:

- on the one hand, to increase their prestige;

- on the other hand, the formation of a more complete view of the processes in nature and social relations.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A245.1

 Ardı:

Fəlsəfə elm adamlarının mövqeyinə görə, xüsusilə orta əsrlərdə səmavi dinlər:

- nazil olmaqla;

- və hakim ideologiya səviyyəsinə qalxmaqla 

ilahi vəhyi cəmiyyətdə ön plana çıxartdı.

Burada təbiətdəki proseslər və ictimai münasibətlər bir daha dinin tərkib elementi kimi təqdim olundu.

Bu:

- bir tərəfdən onların nüfuzunun artmasına;

- digər tərəfdən isə təbiətdəki proseslərə və ictimai münasibətlərə daha dolğun baxışın formalaşmasına

imkan verdi.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A244.2

 Continuation:

The development of knowledge, the diversification of sources of science, gaining relative sovereignty began with Aristotle.

According to philosophical historians, mainly Aristotle's teachings allowed one direction to overshadow the others. The emergence of philosophical schools in both the Christian and Islamic worlds is cited as an example. It is noted that as a result of this diversification, religion and science seem to have gradually shifted to opposite poles.

However, there is no doubt that true religion encompasses essentially all areas of knowledge and science.

Source used:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t

A244.1

 Ardı:

Bilik, elm mənbələrinin şaxələnməsi, nisbi suverenlik qazanaraq inkişaf etməsi Aristoteldən başlamışdır.

Fəlsəfə tarixi tədqiqatçılarına görə, əsasən Aristotel təlimi bir istiqamətin digərlərini kölgədə qoymasına imkan yaratmışdır. Həm Xristian, həm də İslam aləmində fəlsəfi məktəblərin yaranması buna misal kimi göstərilir. Qeyd olunur ki, sözügedən şaxələnmə nəticəsində din və elm zahirən tədrici olaraq bir-birindən əks qütblərə çəkilmişdir. 

Lakin, şübhəsiz ki, həqiqi din mahiyyət etibarilə bütün bilik və elm sahələrini özündə ehtiva edir.

İstifadə olunmuş mənbə:

https://az.wikipedia.org/wiki/H%C9%99qiq%C9%99t