İlk dəfə XIX əsrin sonlarında irəli sürülən
İqtisadi fərd anlayışı kifayət qədər bilik səviyyəsinə və rasional davranışa
malik, lakin eyni zamanda bütünlüklə şəxsi maraq və şəxsi mənfəətpərəstlikən
uzaq olan hipotetik fərdi ifadə edir.
İqtisadi fərd elə bir xəyali şəxsdir ki, o,
istehlak tarazlığına əsaslanan iqtisadi modelə uyğundur, yəni həmin modelin
şərtlərinə cavab verir. Bütün iqtisadi fərdlərin seçimləri istənilən seçim
situasiyalarının maksimallaşdırılması qabiliyyətini ifadə edən özünün “faydalılıq
funksiyası”na əsaslanır.
Bütün iqtisadi modellər hipotetikdir və bu
modellərin əsaslandığı fərziyyələr real həyati şərtlərdən fərqlənir. Məsələn,
çoxlu sayda iqtisadi modelləşdirmə fərziyyələrinə görə tələbin qiymətdən
asılılıq funksiyası xəttidir. Lakin, bir çox əmtəələr üçün bu yanaşma real
istehlak şəraitini əks etdirmir.
Beləliklə iqtisadi fərd cəmiyyətin hər bir üzvünü simvolizə edən elə bir
şəxsdir ki, onun üstünlük verdiyi seçimlər iqtisadi modellərin şərtlərinə cavab
verir (İnvestipediyanın yanaşması).
Homo ekonomikus elə
bir şəxsdir ki, o, özünün ehtiyac və istəklərini maksimum dərəcədə təmin etmək
niyyətindədir. Homi ekonomikus adətən rasional iqtisadi agenti təsvir etmək
üçün istifadə olunur, hansı ki, onun fəaliyyəti sərvətin maksumumuna hədəflənmişdir,
hətta bunun üçün işləməsi tələb olunmursa o, işləməyi də arzulamır. Bu fərziyyə,
yaxud yanaşma mübahisəli olsa da əksər iqtisadçılar, xüsusilə rasional seçim nəzəriyyəsini
doğru hesab edən iqtisadçılar tərəfindən qəbul edilmişdir. Homo ekonomikus
konsepsiyası faydalılıq məsələsini irəli sürən mütəfəkkirlər tərəfindən inkişaf
etdirilmişdir, hansı ki bu, davranış iqtisadçılarının yanaşması ilə ziddiyyətə
malikdir.
Mənbə:
http://financial-dictionary.thefreedictionary.com
http://www.investopedia.com