Economic system in Islam (1)

The author notes as foreword:

The urgent need of Islamic literature is felt throughout the world.

Many young Muslims by birth, when asked which religion they adhere to their answer come hesitatingly Muslims.

Many others deny or hide their identity and claim to be progressive `atheists,' since it is the fashion now!

It is needless to say that this shameful situation has resulted from ignorance.

It is the dreadful ignorance about Islamic ideals, concepts, and philosophy.

Anyone is shocked at comparing the magnificent role played by Muslims in history and seeing today's Muslims.

It is acknowledged that Muslims had performed remarkable achievements in every field such as, astronomy, algebra, geometry, chemistry, optics, medicine and so on…

The human and organizational fields received their full share also, where:

o   the form of government is formulated;

o   wealth is evenly and justly distributed

o   rights are protected etc.

Used from paper of Abdul Husain Muhammad

Müasir insan və sosial problem (4)

Bəşərin gerçək problemi

Ardı

…Əksinə, bəşəriyyətin hazırkı yaşam şəraitinə və bu şəraitə nail olma mərhələlərinə təmərküzləşmək istəyirik.

Belə ki, bu mərhələlərin yetişəcəyi gözlənilən son məntəqəni və gəminin yan alacağı, lövbər salacağı təbii sahilləri müəyyən edə bilərik.

Beləliklə, bu, uzun yollarda, müxtəlif müstəvi və istiqamətlərdə səyahət edəndən, yorucu cəhdlərdən və uzun mübarizələrdən sonra ədalətin və firavanlığın hökm sürdüyü sabit həyata geri dönərək sülh və əminamanlığa qovuşmaqdadır.

Bariz faktdır ki, qədim taixin ötən dövrləri ilə müqayisədə müasir insan zamanın sosial problemindən daha çox məlumatlıdır, agahdır.

İndi insan qədim insandan əks mövqedə dayanır.

Belə ki, qədim insan sosial sifarişlərə təbii, olmalı olan sifariş kimi yanaşır, buna qarşı seçim və ya müqavimət göstərmirdi.

Necə ki, o, yerin qravitasiya qanununu kəşf edə bilməmişdi, eləcə də özünün sosial əlaqələrini də düzınləyə bilmirdi.

Çağdaş insan təbiət üzərində antropoloji nəzarətə sahib olmaq istiqamətində böyük və öncə heç zaman olmayan səviyyədə dəyişikliklər etməklə müasirləşməyə başladı.

Muhammad Baqir əl-Sədrin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Contemporary man and the social problem (4)

The actual human problem

Continuation

…Instead, we want to partake in humanity's present living circumstances and in the rounds it reached.

So that we may know the destination that a round is expected to reach, and the natural shore towards which a ship should make its way and embark at.

So that it reaches peace and goodness, coming back to a stable life of justice and happiness after a long struggle and tiring endeavor, after journeying long in different places and directions.

In fact, contemporary man's awareness of today's social problem is stronger than any past epoch of ancient history.

Man now stands contrary to ancient man.

So, ancient man often used to look at the social order as though it were an order of nature, facing it without choice or power.

While he could not develop the law of earth gravitation, by the same token, he could not change his social relations.

Modern man started to be contemporary to a tremendous change in man's control over nature, a change that has never been preceded.

Used from paper of Muhammad Baqir al-Sadr

Müasir insan və sosial problem (3)

Bəşərin gerçək problemi

Ardı

Bu sosial problem özünün intellektual və siyasi müstəvisində bəşəriyyəti bu sosial problemin planlarını cızmağa və sütunlarını yerə sərməyə cəhd edərək sosial strukturu qurmaq və yüksəltmək üçün bəşər təfəkkürünün müxtəlif kodekslərinə söykənməklə fərqli və uzun mübarizə və müharibələrə sövq etdi.

Bu, səfalət və günahla, qəhqəhə və göz yaşı ilə dolu, nəticədə isə xoşbəxtliyin səfalətlə əvəz olunduğu yorucu mübarizəyə çevrildi.

Yuxarıda sadalananlar bu sosial sistemləri xarakterizə edən qeyri-normallıq və kənarlaşmaların rəngarəngliyi nəticəsində meydana gəlmişdir.

Planetin müxtəlif tarixi anlarında fikirlər ziyası olmasa idi, bəşərin sosial mövcudiyyəti davamlı səfalətin gur dalğalarına baş vuraraq yaşayacaqdı...

Sonra müəllif yazır:

“Biz burada sosial sahədə bəşəri mübarizələrin mərhələlərini təsvir etmək, insaniyyətin zillət tarixini qiymətləndirmək üçün hər hansı tədqiqatlar aparmaq, qədim zamanlardan bəri bunun cövlan etdiyi müxtəlif sferaları sadalamaq istəmirik...”

Muhammad Baqir əl-Sədrin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Contemporary man and the social problem (3)

The actual human problem

Continuation

This social problem has pushed humanity, in its intellectual and political arenas, to wage a long battle and engage in a struggle full of different sorts of combat, and by different codes of the human mind, aiming at erecting and engineering the social structure, trying to sketch its plans and lay down its pillars.

It was a tiring struggle, crowded with miseries and iniquity, full of laughters and tears, one wherein happiness was espoused to misery.

All this occurred because of all the different colors of abnormality and deviation that characterized those social systems.

Except for glimpses shone during moments of the history of this planet, the social existence of man would have lived in continuous misery and dived in tumultuous waves . . .

Then the author writes:

“We do not want to display, now, the rounds of the human struggle in the social field, for we do not want, by making such type of research here, to rate the history of suffering humanity, showing the different spheres through which it revolved since time immemorial…”

Used from paper of Muhammad Baqir al-Sadr

Müasir insan və sosial problem (2)

Bəşərin gerçək problemi

Bütün dünyada hazırda insanların zehnini məşğul edən, onların hazırkı mövcudluğunun məğzinə təsir edən başlıca sosial problemin mahiyyətini aşağıdakı sualın cavabında ümumiləşdirmək olar:

Bəşəriyyətə layiq olan, ona yaraşan, onu firavan sosial həyata qovuşduran system hansıdır?

Təbii olaraq, bu problem mühüm və təhlükəli mövqeyə malikdir.

Bu barədə təklif olunan konsepsiya və qətnamələr özünün mürəkkəbliyi və müxtəlifliyi ilə elə bəşəriyyətin özü üçün, eləcə də önun xalis sosial mahiyyətinə təsir edən insani həyatı üçün təhlükə yaradır.

Bu problem bəşəriyyətin mövcud olduğu qədim tarixin üzaq dövrlərinə qədər kök salır.

İnsan özünün sosial həyatında törəyib çoxaldığı dövrdən bəri bu problemlə üz-üzədir.

İnsaniyyətin sosial mahiyyəti müxtəlif fərdlərin bir-biri ilə ümumi əlaqə və rabitə telləri ilə bağlanmaları ilə meydana gəlmişdir.

Bu əlaqələrin isə ümumi istiqamətlənmə və tənzimlənməyə ehtiyacı vardır.

Şübhəsiz ki, bu, sosial sistem ilə bəşərin reallığının harmoniyasından irəli gəlir, hansı ki, sosial sabitlik və firavanlıq, məhz, bundan asılıdır.

Muhammad Baqir əl-Sədrin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Contemporary man and the social problem (2)

The actual human problem

The world problem that occupies peoples' minds now, affecting the heart of their present existence, is the social-problem which can be summarized by giving the most frank answer to following question:

What is the system that befits humanity, the one whereby humanity achieves a happy social life?

Naturally, this problem occupies a prominent and dangerous position.

In its complexity and diversity of suggested resolutions it poses as a source of danger to humanity itself, for system is included in the calculation of the human life, affecting the core of its social entity.

This problem is deeply rooted in the distant epochs of the history of the human existence.

Man faced it ever since it had sprung up in his social life.

The human social entity sprung up from several individuals tied to each other by common bonds and ties.

These bonds, naturally, need general directions and organization.

Indeed, it is upon the extent of the harmony between this system and the existing human reality and its benefit that both social stability and happiness depend.

Used from paper of Muhammad Baqir al-Sadr

Müasir insan və sosial problem (1)

Müəllif haqqında

Muhəmməd Baqir əl-Sədr  (1 Mart, 1935 – 9 Aprel, 1980) İraqın əl-Kazimiyə şəhərində doğulmuşdur.

O, İraqın Şiə din xadimi, filosof olmuşdur.

Onun nəsli Şiələrin yeddinci İmamı Masai-Kazımın vasitəsilə Muhəmməd Peyğəmbərə çatır.

Onun atası Heydər əl-Sədr yüksək səviyyəli, hörmətli Şiə din xadimlərindən olmuşdur.

Atası 1937-ci ildə vəfat etmiş, ailə səfalətdə qalmışdır. 1945-ci ildə ailəsi müqəddəs Nəcəf şəhərinə köçmüş və əl-Sədr ömrünün qalan hissəsini orada yaşamışdır.

O, möcüzəvi uşaq olmuşdur. Belə ki, on yaşında İslam tarixindən mühazirələr demiş, on bir yaşında isə məntiq biliklərinə qabil olmuşdur.

O, 24 yaşında materialistik fəlsəfəni təkzib edən kitab yazmışdır.

Mühəmməd Baqir əl-Sədr 1980-ci ildə Səddam Hüseyn rejimi dövründə edam olunmuşdur.

Dini biliklərin elmi biliklərlə ziddiyyət təşkil etməməsini göstərmək onun əsas məqsədi idi.

Vikipediya materiallarından istifadə olunmuşdur

Contemporary man and the social problem (1)

About the Author

Muhammad Baqir al-Sadr (March 1, 1935 – April 9, 1980) was born in al-Kazimiya, Iraq.

He was an Iraqi Shia cleric, philosopher.

His lineage goes back to Muhammad, through the seventh Shia Imam, Musa al-Kazim.

His father Haydar al-Sadr was a well-respected high-ranking Shi'a cleric.

His father died in 1937, leaving the family penniless. In 1945 the family moved to the holy city of Najaf, where al-Sadr would spend the rest of his life.

He was a child prodigy who, at ten, was delivering lectures on Islamic history, and at eleven, he studied logic.

At 24 he wrote a book to refute materialistic philosophy.

Muhammad Baqir Al-Sadr was executed in 1980 during the Saddam Hussein regime.

His ultimate goal was to show that religious knowledge was not the antithesis of scientific knowledge.

Used from Wikipedia

Qandinin iqtisadi fikirləri (14)

Nəticələr

Bu tədqiqat işi aydın şəkildə göstərir ki, çağdaş Hindistan Xalq Atası tərəfindən əsası qoyulan yolun əksi istiqamətndə çox uzaqlara səyahət etmişdir.

Planlaşdırmanın ilk illərində dövlətin siyasi çərçivəsinə bəzi Qandiçilik elementlərinin daxil edilməsi ilə bağlı müəyyən cəhdlər (böyük səmimiyyət və saf niyyətlə) mövcud idi.

Sonralar özlərinin kütləvi səfərbərliklər naminə potensiallarını reallaşdırmaqla və orijinal Qandiçilik baxışlarına əks olan nəticələrə nail olmaq üçün gizli motivlərlə bəzi Qandiçilik ideyalarını tətbiq etmək cəhdləri göstərildi.

Bununla belə, 1990-larda hətta Qandi dəyərlərinə qarşı nəzakət elementləri də müəyyən dərəcədə tərk edildi.

Son iki dekada müddətində siyasi gücə sahib müxtəlif rejimlər tərəfindən atılan ağıllı addımlar ardıcıllığı ilə hazırda millət elə bir mərhələyə yetişmişdir ki, həmin addımları geriyə çevirmək mümkün deyil və müasir Hindistan mühiti Mahatma prizmasından baxıldıqda naümidcəsinə itiriumiş haldadır.

Əminliklə demək olar ki, bu, Onun öz sevimli və doğulduğu ana torpağı üçün arzuladığı Ram Rajya deyildir. Artıq uzun müddətdir ki, ölkədə yoxsulluğun aradan qaldırılması, qeyri-bərabərliyin azaldılması və məşğulluğun yüksəldilməsi istiqamətində ciddi cəhdlər göstərilmir.

D. M. Nachane-nin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Gandhian economic thought (14)

Conclusions

The discussion clearly indicates that modern India has traveled far in a direction quite the opposite of the one the Father of the Nation would have advocated.

In the early years of planning, there were some efforts (by and large, sincere and well-intentioned) to incorporate some Gandhian elements within the policy framework.

Later, realizing their potential for mass mobilization, attempts were made to apply some of the Gandhian ideas, more often than not, with ulterior motives to produce results quite contrary to Gandhiji’s original vision.

By the 1990s, however, even the lip service to Gandhian values was abandoned.

Through a succession of cleverly crafted steps by the various regimes holding power in the last two decades, the nation has now been taken to a stage where it is impossible to retrace our steps and the contemporary Indian milieu is one in which the Mahatma would have felt hopelessly lost.

This is certainly not the Ram Rajya that he dreamed of for his beloved land of birth. As long as no serious efforts are undertaken to ameliorate poverty, reduce inequality and raise employment.

Used from paper of  D. M. Nachane

Qandinin iqtisadi fikirləri (13)

Qandinin Hindistanın iqtisadi siyasət quruculuğuna təsiri

Ardı

Sonuncu mərhələ (1985-ci ildən sonra):

o   iqtisadiyyatın xaricə açılması;

o   nəzarətlərin sürətlə aradan qaldırılması;

o   və bazar mexanizmi istiqamətində ümumi hərəkat dövrü kimi xarakterizə olunur.

Qandidən sonrakı dövrdə iqtisadi siyasət çərçivəsində real dəyişikliklər və Qandi iqtisadiyyatının təkamülü

Mirdalın (1968, Bölmə.2, səh. 1215) qeyd etdiyi kimi, Qandi iqtisadiyyatının iki fərqli tərəfini bəyan etmək olar:

o   sənayeləşmənin çağdaş formalarına qarşı Qandiçiliyin təbii müxalifliyini təsdiq edən sərt versiyası ;

o   nisbətən daha mülayim versiya.

Qeyd olunan sərt versiya barədə Kumarappanın yazılarında (1984)  mükəmməl şəkildə bəhs olunur. Burada pul əsaslı kapitalist iqtisadiyyatı “parazit” iqtisadiyyat kimi xarakterizə olunur, eyni zamanda (başqalarına) “xidmət” prinsipi qeyri-zorakı iqtisadiyyat üçün baza kimi təqdir olunur.

Bəhs olunan mülayim versiya isə kəndli iqtisadiyyatına neqativ müdaxilə etməməsi baxımından sənayeləşməyə qarşı o qədər də müxalif mövqedə dayanmır (bax: Narayan (1970), Pani (2002) və s.).

D. M. Nachane-nin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Gandhian economic thought (13)

Gandhian Influences on India’s Economic Policymaking

Continuation

The last phase (1985 onwards) is the period of:

o   opening up of the economy;

o   rapid dismantling of controls;

o   and a general movement in the direction of markets.

Actual changes in the economic policy framework and the evolution of Gandhian economics in the post-Gandhi phase.

As Myrdal (1968, Vol.2, p. 1215) has pointed out, two distinct strands of Gandhian economics seem to have emerged:

o   rigid version maintaining Gandhiji’s original opposition to modern forms of industry;

o   more moderate version.

 The rigid version is best exemplified in the writings of Kumarappa (1984) who characterised a money-based capitalist economy as a “parasitic” economy and wanted the principle of “service (to others)” as the basis for a non-violent economy.

The moderate view by contrast was not opposed to industrialisation as long as it did not interfere adversely with the village economy (see Narayan (1970), Pani (2002) etc.).

Used from paper of  D. M. Nachane

Qandinin iqtisadi fikirləri (12)

Qandinin Hindistanın iqtisadi siyasət quruculuğuna təsiri

Qandinin iqtisadi fikirlərinin mühüm aspektlərinə geniş miqyasda baxmağımızla onun fəlsəfəsinin müstəqillikdən sonrakı dövrdə Hindistanın planlaşdırılmış sənayeləşdirmə strategiyasına təsirlərini qiymətləndirməyə çalışacağıq.

Baxılan kontekstdə, bu, üç fərqli iqtisadi fəlsəfi məktəb tərəfindən idarə olunan Hindistan iqtisadiyyatının üç fərqli mərhələsini fərqləndirmək baxımından faydalı ola bilər.

Birinci mərhələ:

Birinci mərhələ geniş Nehruvian dövrüdür (1947-1965).

Bu mərhələ ilk üç Beşillik Planı əhatə edir ki, burada hakim olan iqtisadi fəlsəfə daha çox güclü mərkəzləşdirilmiş, lakin bəzi bazarları ehtiva edən planlama sistemi ilə xarakterizə olunur.

İkinci mərhələ:

Fərqləndirdiyimiz növbəti mərhələ 1966-1984-ci illəri əhatə edir.

Bu mərhələ bazar iştirakçılarına əhəmiyyətli müdaxilə və daxilə yönələn sənayeləşdirmə siyasətindən ibarət yüksək dərəcədə bürokratikləşmiş planlaşdırma sistemi ilə xarakterizə olunur (bu dövr Raj lisenziyası kimi də adlandırılır).

D. M. Nachane-nin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Gandhian economic thought (12)

Gandhian Influences on India’s Economic Policymaking

Having taken a broad review of the important aspects of Gandhian economic thought, we will now try to assess the impact that his philosophy seems to have had on India’s planned industrialisation strategy in the post-independence era.

In this context, it may be useful to distinguish three distinct phases of the Indian economy, guided by three differing economic philosophies.

The first period:

The first period is broadly the Nehruvian period (1947-1965).

This period encompassed the first three Five Year Plans, and in which the prevailing economic philosophy is usually viewed as a highly centralised system of planning but incorporating some scope for markets.

The second period:

The next phase that we distinguish is 1966-1984.

It was the period characterised by a highly bureaucratised system of planning (the so-called License Raj), with considerable intervention in market forces and an inward looking industrialization policy.

Used from paper of  D. M. Nachane

Qandinin iqtisadi fikirləri (11)

İstəklərin məhdudlaşdırılması

Ardı

Trast konsepsiyası Qandinin iqtisadi yazılarında geniş şəkildə müzakirə olunmuşdur ki, bu xüsusda sözügedən mövzunun müfəssəl sadalanmasına ehtiyac yoxdur.

Bu konsepsiyada Qandi nəzərdə tutur ki, kapitala sahiblik və onun idarə olunması kapitalistin özəl mənfəəti üçün deyil, məhz cəmiyyətin qazancı üçün olmalıdır.

Hətta əgər kapitala bu tərzdə yanaşılarsa belə, kapital sahibləri ilə fəhlələr arasında onların ortaq istehsallarının bölüşdürülməsi uğrunda münaqişə davam edəcəkdir.

Bu, hər iki tərəfin bir-birlərinin iqtisadi qazanc hüquqlarına ixtiyari şəkildə güzəştlə yanaşacaqları vaxta qədər sürəcəkdir.

Hərçənd ki, Qandiçilik sosializmin beynəlmiləl qardaşlıq və gəlir bərabərliyi prinsipləri ilə tam razıdır, eyni zamanda vəhşi sinfi mübarizə bu məktəbin düşüncə tərzi üçün yaddır.

O, eyni zamanda Adam Smit ənənələrindəki sərbəst, özü-özünü tənzimləyən iqtisadiyyat həvəskarlarının tənqidçisi olmuşdur.

Beləliklə, trastlar kapitalizmin həriscəsinə sahiblənmə fəlsəfəsi ilə kommunizmin destruktiv məcburilik fəlsəfəsi arasında Qandiçiliyin qızıl ortası idi.

D. M. Nachane-nin tədqiqat işindən istifadə olunmuşdur

Gandhian economic thought (11)

Limitation of Wants

Continuation

The concept of “trusteeship” in Gandhiji’s economic writings has been extensively debated and don’t need to go into the entire debate here.

What Gandhiji really meant by the concept was that capital would be owned, operated and managed for the benefit of society and not for the capitalist’ private gain.

If capital is viewed in these terms, the usual conflicts between capitalists and workers over the splitting of their joint produce would cease to exist.

Since each would willingly concede the rights of the other to a fair return.

While Gandhiji certainly agreed with the socialist principle of universal brotherhood and income equality, the very concept of a violent class struggle was an anathema to his mode of thinking.

He was equally critical of laissez-faire enthusiasts who in the tradition of Adam Smith.

Trusteeship was a uniquely Gandhian golden mean between the ruthless acquisitive philosophy of capitalism and the destructive violent philosophy of communism.

Used from paper of  D. M. Nachane