Nəticədə
şəxsi marağın maksimallaşdırılması iqtisadi mübadilə zamanı insanlar üçün
başlıca vəzifəyə çevrilir.
Bununla
yanaşı, sözügedən fenomen hedonismin inkişafına aparır ki, bununla da insanlar:
§
sərvət yığımına;
§
və dəbdəbəli yaşamın hədəflənməsinə
stumullaşırlar.
Bu halda
varlı insanlar ehtiyaclılara və kasıblara yardım etməyə məcbur deyildirlər.
Varlılarla
ehtiyaclı insanlar arasındakı bu uçurum nəhayət etibarilə sosial dizbalansa
səbəb olur.
Əsas
ekonomiksdən fərqlı olaraq, İslami sistemin dünyagörüşü:
o
Qəyyum və Qadir Allahın əhədiyyətinə inanan Tovhid
Paradiqmasına;
o
və bəşərin axirət (ölümdən sonrakı) həyatında Onun
(Allahın) hökmü ilə qarşılaşacağı etiqadına
əsaslanır.
Müsəlmanlar
bu inanca sahibdirlər ki, onlar daim Allahın hüzurundadırlar və dünya
həyatındakı davranışlarından ötrü tam cavabdehlik daşıyırlar.
ardı olacaq...
Mənbə: Malayziya
İslam Elmləri Universiteti
No comments:
Post a Comment