O, istəyirdi ki, rəhbərlik etdiyi
dövlət yalnız insanların rifahı üçün çalışsın, ona görə yox ki, onların
rəğbətini qazansın, ona görə ki, ictimai xərclərin əsasən kasıb və imkansız
təbəqənin ehtiyaclarına yönəldilməsi İlahi razılığın qazanılması üçün vacibi
şərtdir.
Haqqında danışdığımız məktubun başqa
bir yerində İmam Əli (ə.s.) buyurur:
“Bunlarla yanaşı, mən sənə kasıblar
barəsində ehtiyatlı olmağı tövsiyə edirəm. Onların yaşam vəziyyəti və özünün
onlara qarşı münasibətinə görə Allahdan qorx. Onların heç bir köməyi, resursu
və imkanları yoxdur. Onlar kasıbdır, məhrumiyyət içindədirlər və çoxları şikəst
olduqlarına görə iş qabiliyyətindən məhrumdurlar…
Sən onlar üçün rahatlıq, sevgi və
hörmət mənbəyi olmalısan. Onlarla mərhəmətli davranacaq, Allahdan qorxan,
ədalətli və mömin insanları təyin et. Təyin etdiklərin kasıb və imkansızlar
barəsində hər bir məlumata malik olsunlar və bu barədə sənə hesabat versinlər.”
İmam Əlinin (ə.s.) bu bildirişinə
diqqət etdiyimizdə Onun dövlətçilik baxışını öyrənmiş oluruq. O, istəyirdi ki,
onun dövləti yoxsulların rifahı üçün qurulsun, cəmiyyətdəki kasıblıq səviyyəsi
və toplumun əziyyət çəkdiyi məsələlər daim diqqətdə saxlanılsın. Bu gün də
yoxsulluq səviyyəsinin yüksək olduğu əksər Müsəlman ölkələrində insanlar aclıq, xəstəliklər, pis qidalanma və
müxtəlif növməhrumiyyətlərdən sakitcəsinə əziyyət çəkirlər.
www.balaghah.net
No comments:
Post a Comment