Bu
fenomeni bir neçə səbəblə izah etmək olar ki, bunlardan başlıcası etibarlı və
üzərində daim cəzalandırılmaq təhlükəsini hiss edən ictimai (dövlət)
davranışların və ictimai (dövlət) institutların olmamasıdır. Hazırda Müsəlman
ölkələri və hökumətləri İmam Əlinin (ə.s.) qeyri-adi baxışını öz işlərinə,
idarəetmələrinə tətbiq etməyə hədəflənməlidirlər.
O
Malikəl-Əştəri belə təlimatlandırır:
“Əgər
imkansızlar sənə yetişə bilmirlərsə, sən özünü onlara yetirməlisən. Ehtiyac içində
olanların, zəf və əzilmişlərin hüquqlarının müdafiə olunmadığı, həmçinin
qüdrətli və güclü insanlar tərəfindən bu hüquqların tanınmadığı millət və dövlət
qurtuluşa nail ola bilməz.
Dövlətin
imkansızlara yönəlik bu rolu o zaman təbliğ və təcrübə olunmuşdur ki, imkansız
və əzilmişlər təbii olaraq mərhəmətdən uzaq qalmışlar. Onlar heç zaman ictimai
(dövlət) gündəmdə yer ala bilməmişlər.”
Dövlət
tərəfindən imkansız, yoxsul və zəif təbəqənin ehtiyaclarının ödənilməsi hazırkı
dövrdə dünyavi iqtisadiyyatlarda qaçılmaz fenomendir.
XX
əsrin birinci yarısına qədər dünya dövlətlərində kasıb və sosial cəhətdən
köməyə möhtacı olan təbəqəyə qarşı laqeyd münasibət hökm sürmüş, onlar səmərəli
bazar münasibətlərini təbliğ edən siyasət altında aclıq və səfalətdə
yaşamışlar. O zaman Adam Smit tərəfindən irəli sürülən “gözəgörünməz əl”in
faydalılığı ideyasına möhkəm inam mövcud
olmuşdur.
www.balaghah.net
No comments:
Post a Comment